
Sie hockt mit em schönschte Ma
Vom Huus am Tisch
Sie knippst u knippst
Ufem Handy, für sie isch är e Wisch
Nüt vo aluege u rede
Nüt vo wahrnä und erläbe
Nume drücke u tippe, tippe
Hangt am Grät u nid a sine Lippe
Dr Kafi wird chälter, u chalt
D Gspräch hei ke Ruum u kei Ghalt
So vergeit d Zyt, so vergeit ds Läbe
Ds Zämesii, a eim Tisch
Isch aber vergäbe
När chunnt nämlich d Zytig wo si sech alacht
Das wo ir Wält wichtig schiint, das wo Schlagzile macht
Wenn i chönnt würdi churz mit ere tuusche
Und luege u lose, ihm churz luusche
Was är so z verzelle, z brichte hätt
I bi sicher, das wär nid nume nätt
Sondern chönnt beriichernd du spannend wärde
Für das si mir Mönsche doch o uf dr Ärde
Fürenand z gseh, für vonenand ds lehre
Üses Wüsse, üsi Wiiti, üsi Liebi ds vermehre